Anakara'da Bİr Kadın - (5.5.2006) |
O'nunla papaz olmadan önceden tanışmıştım. Çıkarttığım tüm istavrozlar birer uyku kadar çarşafta kıvrılıyordu.
Ne ortodokstum Ece Ayhan'ın şiirlerinde XII. ne de kendimdim Ankara'da cumhuriyetin belkemiğinde fıtık..
Nihayetlerle uyandığım ilk sabah okşanılacak sırtı, kadavrasıydı anılarının....Kaçtı.........................Noktaladığım her uyku sanki bir parçasını zihinime zerk edegitmişti göğe doğru; yalancı ağu, agızıyla zehir bırakıyordu seçkin yaşamında bana...Yazmak ve söylemek için güzel kelimeler seçiyordu; abartarak beğendiriyordu kendisini aslında hiç gitmediği kentlentlerde satın aldığı gölgesiyle fotoğraflar çekiyordu ya zate ! Ondan anladım çook zengin sünepeler; dilgizini gözlerinin gördüklerinde hapsediyorar Potsuz Portakaliçe....Zanneden değil....ananı terke eyleyen sen isin...
Misinanın ucunda uskumruları kandıran iğnesin............. Bana evvelinden gelince AşK halen bacak aralarından uzakta bir rüya-i Adem....." Merhem koyarak unarma kanlu dağ-u
Söndürme öz elinle yandırdığın çırağı"
